Who am I??? I AM A CHAMPION.

Είχα υποσχεθεί σιωπή. Το χρωστούσα στον εαυτό μου και στην ομάδα, να συνεχίσω όπως ξεκίνησα την φετινή σεζόν. Στην μούγκα και στην στήριξη απο όπου μπορούσα, ΕΚΤΟΣ απο εδώ. Αυτό εδώ το blog θα ξανάνοιγε μόνο όταν έπρεπε...Τώρα νομίζω ότι πρέπει...

Απο κάπου πρέπει να πιαστώ για εισαγωγή, απο κάτι να ξεκινήσω να γράφω, απο οτιδήποτε που μπορεί να βάλει σε τάξη και σε μια λογική δομή ένα κείμενο για ότι ζήσαμε. Όχι προχθές..Ούτε τον τελευταίο μήνα..Ούτε καν απο την Σιένα και μετά...Αλλά ΟΛΗ την φετινή σεζόν. Ναι αυτό είναι!!!

ΟΛΗ η φετινή σεζόν!

Απο εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα με τους Αγγελόπουλους να έχουν "αποχωρήσει" και να είναι μουγκοθόδωροι ακόμα και όταν μαζευτήκαμε μερικές χιλιάδες στο ΣΕΦ για αυτούς, ο Ίβκοβιτς με την Εθνική και φήμες να ακούγονται απο παντού και για όλους.

10άδες σενάρια για το μέλλον, 10άδες ονόματα παικτών στον αέρα, ο κάθε μάνατζερ και ο κάθε δημοσιογράφος πέρναγε τα δικά του στα πρωτοσέλιδα, εσείς και εγώ να ψαχνόμαστε, να αναρωτιόμαστε μα καλά τι στο διάολο θα γίνει, δεν μπορεί να τελειώσει έτσι αυτό!

Εγώ να ακούω όλους εσάς με τις αγωνίες σας και να λέω απο μέσα μου, όχι αποκλείεται, όσο έχουμε τον Ντούντα και οι Αγγελόπουλοι λένε αποχωρούμε αλλά ακόμα δεν δώσανε πουθενά την ομάδα, εγώ θα πιστεύω!

Ξαφνικά λοιπόν, αρχίζει και κουνιέται η μηχανή. Αργά αλλά με σαφή σημάδια ζωής..Τι και αν ο Παπαλουκάς έγινε Μάντζαρης, ο Τεόντοσιτς έγινε Λούκας, ο Μπουρούσης έγινε Λάζος. Υπάρχει ζωή και live to die another day! Έτσι σιγά-σιγά φτάνουμε στην συμπλήρωση του πάζλ, ένα πάζλ που φάνταζε κακάσχημο, ανίκανο να δώσει χαρά ακόμα και στις βασικότερες των απαιτήσεων του κάθε Ολυμπιακού...ή τουλάχιστον έτσι ΠΕΡΑΣΕ σαν "κοινό αίσθημα". Παρόλαυτα εγώ και λίγο ακόμα, εκεί κολλημένοι στο In Duda we Trust και όπως έλεγα και απο τότε με τον φίλο μου τον Banou, "όσο δεν στηρίξαμε τον Γιαννάκη, άλλο τόσο θα στηρίξουμε τον Ντούντα και ας εκτεθούμε ανεπανόρθωτα!In Duda we Trust!".

Φτάνουμε στα φιλικά στην Τουρκία..Two Nations Cup, καλοκαιράκι και εμείς εκεί να δούμε το νέο εγχείρημα. Τι και αν υπήρχανε πολύ, μα πάααρα πολύ άσχημες προβλέψεις και αναλύσεις? Ο Ολυμπιακός εμφανίζεται με ένα συγκεκριμένο πλάνο και ειδικά στο ματς με την Φενέρμπαχτσε αφήνει πολλές υποσχέσεις αλλά και μια κακή εικόνα με την Εφές Πίλσεν.

Ξεκινάει η σεζόν λοιπόν και πραγματικά η ομάδα φαντάζει παρατημένη και απο τον θεό τον ίδιο! Η έτσι και αλλιώς δύσκολη με το τμήμα αυτό, πλειοψηφία των οπαδών του Ολυμπιακού απέχει, οι Αγγελόπουλοι είναι στις καρέκλες τους αλλά παγωμένοι, ο Ίβκοβιτς παλεύει να βάλει αυτό το νέο δημιούργημα σε κάποιες ράγες για να τσουλήσει το τραίνο όχι σαν ιντερσίτι αλλά έστω σαν τον μουτζούρη!

---------------

Bonus Track No1 : Για εμένα προσωπικά αυτό ήτανε και το 50% της φετινής επιτυχίας. - (Οι περισσότεροι, ακριβώς επειδή δεν ασχολήθηκαν με την ομάδα παρά τον μήνα Μάρτιο για 1η φορά βρίσκουν εξηγήσεις στο φετινό θαύμα, μόνο απο τότε) - Πως αυτή η ομάδα ΑΦΕΘΗΚΕ στην τύχη της, στην ηρεμία της, στην μοναξιά της, στην γωνίτσα της. Να δουλέψει χωρίς καμία απαίτηση, χωρίς κανέναν οπαδό να την βρίζει γιατί κέρδισε με 1 πόντο αντί για 35, χωρίς κανέναν ουσιαστικά έστω να της δίνει την παραμικρή σημασία. Αυτό ήτανε θείο δώρο για τον Ίβκοβιτς, τον τρόπο που λειτουργεί και κυρίως τα πιτσιρίκια.

--------------- 

Ο μουτζούρης ξεκινάει την σεζόν με μια ήττα στο Μπιλμπάο και εκεί αρχίζει να αχνοφαίνεται τι θα τραβήξει η ομάδα και εμείς που αποφασίσαμε να την στηρίξουμε εξαρχής. Τα φτυάρια βγαίνουν, οι αξίνες στο φουλ, τα σκαρπέλα να βαράνε. Που σε πονεί και που σε σφάζει! Ούτε για το Eurocup να διαβάζουμε (μεγάλε Παπαδογιάννη), ούτε για τον Πανιώνιο οι παίκτες διαβάζουμε, ταβάνι το Top16 διαβάζαμε, δεν υπάρχει ελπίδα για βελτίωση διαβάζαμε...και απορούσαμε.

ΝΑΙ ήτανε δύσκολα, ΝΑΙ ήθελε δουλειά, ΝΑΙ ήθελε βελτιώσεις, ΝΑΙ δεν γίνεται να σου βγούν 10 μεταγραφές. Αλλά απο αυτό στο να πάμε στην τρέλα που επικράτησε, να απαξιωθούν τα πάντα, να θάβονται όλοι, κανείς να μην βρίσκει ελαφρυντικά, κανείς να μην δίνει χρόνο ΔΕΝ ήτανε λογικό και κυρίως δεν ήτανε αυθόρμητο.

Κανείς δεν έλεγε ότι ο Άντιτς θέλει χρόνο να επανέλθει απο το Ευρωμπάσκετ, κανείς ότι ο Λάζος είχε τραυματισμούς στην αρχή, κανείς ότι ο Σπανούλης ερχότανε απο επέμβαση, κανείς ότι οι Αμερικανοί ήτανε απο τα κολέγια και την Μπάμπεργκ, ο Γκετσεβίτσιους απο την Λιέτουβος, κανείς ότι Μάντζαρης και Σλούκας κουμαντάρανε τον Άρη και το Περιστέρι, ο Κατσίβελης τα τσικό μας και ξαφνικά βρέθηκαν να κουμαντάρουν τον Ολυμπιακό και φυσικά κανένα ελαφρυντικό στους Παπανικολάου, Πρίντεζη που τους θεωρούσαν τον ένα έτοιμο για "αιώνιο ταλέντο" και τον άλλο ξοφλημένο. Τέλος κανείς δεν έλεγε το δεδομένο, το πιο σημαντικό, που είχε πει και ο Ίβκοβιτς απο το καλοκαίρι. ΧΡΟΝΟ, ΠΙΣΤΗ, ΔΟΥΛΕΙΑ και τα λέμε μετά τον Ιανουάριο.

Όλοι τελεσίδικα είχανε δικάσει και καταδικάσει την ομάδα σε αποτυχία. ΚΑΙ ο κόσμος... - Ξέρω όχι όλοι θα μου πείτε...Πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και ο καθένας σας ξέρει για τον εαυτό του..Εγώ για την πλειοψηφία γράφω και θα γράψω.

Πρεμίερα Ευρωλίγκα, Ολυμπιακός - Φενέρ / 3 ΚΑΙ Ο ΚΟΥΚΟΣ.

Το συναίσθημα που ένιωσα μπαίνοντας στο ΣΕΦ σε εκείνο το ματς δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Σαν να μπαίνεις σε τάφο και κυριολεκτώ. Ακόμα και εμείς που ήμασταν μέσα απλώς κοιτούσαμε τα τεκταινόμενα στο παρκέ χωρίς κέφι. Η παραπάνω φωτογραφία αντικατοπτρίζει πλήρως και την συνέχεια της πρώτης φάσης της Ευρωλίγκα. Τι και αν η ομάδα έδειχνε σιγά-σιγά να βρίσκει ρόλους, πατήματα, να δείχνει μαχητικότητα...

Τα αποτελέσματα χανόντουσαν στο σουτ - βλέπε Caja Laboral, Cantu - και το φτυάρισμα συνεχιζόταν, μέχρι που μετά την Cantu διαβάσαμε τα μυθικά πρωτοσέλιδα του Κάντε Κάτι, διαβάζαμε ότι ο Ολυμπιακός Πειραιώς Μίκρυνε (!!!!!!!!), διαβάσαμε ότι πρέπει να γίνει ένα μικρό θαύμα για να βρεθούμε στο Top16. Κάπου εκεί αρχίζουν και τα άλλο Σλούκας και άλλο Λούκας - εν μέρει σωστό - οι τσακωμοί του Ντούντα με τους δημοσιογράφους για το θέμα αυτό και γενικά μια αναστάτωση. Ο Σπανούλης και στον 2ο γύρο κάνει τον Πάσπαλιε, βάζει 30 εγώ και 30 όλοι σας, η ομάδα παλεύει και παίρνει τα ροζ φύλλα με Μπιλμπάο, Κάχα Λαμποράλ και Καντού στο ΣΕΦ και φτάνει μέσα απο τον πιο τρελό όμιλο της σεζόν να παίζει σε μια ζαριά το καλό πλασάρισμα στο Top16,  μέσα στην Νανσί χωρίς τον Σπανούλη. Κάπου εκεί αρχίζουν και φυτρώνουν οι ήρωες.

Άντιτς, Σλούκας, Χάινς, Πρίντεζης παίρνουν το μεγάλο - για τότε - διπλό και το τραίνο, κόντρα σε όλα συνεχίζει στο Top16 παίρνοντας την 2η θέση που την χάνει γιατί έκανε ένα κακό τελείωμα στην Τουρκία και έχασε την διαφορά με την Φενέρ. Μένει έξω η Caja Laboral των Τελέτοβιτς, Σαν Εμετέριο, Πριτσιόνι και εμείς εκεί...Γίνεται η κλήρωση και μέχρι και ο Keselj λέει το μυθικό "Μόνο με τους Celtics δεν πέσαμε'. Όλοι μας έχουν ξεγραμμένους, το ΣΕΦ παραμένει παγωμένο, οι κονδυλοφόροι συνεχίζουν να γράφουν για τον ανάσταση του Logan και την σημασία του Κυρίτση και ότι γίνεται απο Πειραιά μεριά είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Οι 2 Τούρκικες και η ζάμπλουτη ΤΣΣΚΑ φαντάζουν τοίχος απροσπέλαστος.

Ο Ολυμπιακός που μέχρι τότε έχει στηριχτεί στο "Σπανούλης και όταν τον κλείνουν η μπάλα στο post στον Λάζο" αρχίζει και βάζει σταθερά κιάλλα κομμάτια μέσα, ο Keselj πηγαίνει στην άκρη, ο Παπανικολάου αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Μάντζαρης και ο Σλούκας παίρνουν την μπαγκέτα του Σπανούλη που είναι στα pits, ο Άντιτς σιγά-σιγά βρίσκει πάλι τις δυνάμεις του και πλησιάζουμε και στον Ιανουάριο ε???

Κάπου εκεί ο Ντούντα λέει το ιστορικό πλέον "με 2 παίκτες θα πάμε στο Final4", αναγνωρίζει ποιές μεταγραφές του δεν βγήκαν, οι Αγγελόπουλοι που έχουν εκδηλώσει καιρό την διάθεση και την θέληση να ενισχύσουν κιάλλο δεν διστάζουν στιγμή και οι Λούκας-Χάουαρντ γίνονται -  ο παντελώς αποτυχημένος - στην Caja Laboral, Joey Dorsey - ενώ υπάρχει πανσπερμία απόψεων με κύριο όνομα τον Akingbala την Νανσί - και φυσικά μετά απο 1000 κύματα καταλήγουμε στον Jaric που γίνεται Rasic για να γίνει (ΤΣΟ&) Law.

---------------  

Bonus Track No2 : Σλούκας, Λάζος και τα λοιπά. Τι εννοώ? Όλοι κράζανε τον Ίβκοβιτς για τον Σλούκα τότε..Ο Ντούντα όμως εκεί ξεροκέφαλος, να κάνει το δικό του. Το εξηγούσε και κανείς δεν άκουγε. Όταν μάλιστα μπήκε μέσα ο Σλούκαρος και έπαιξε φοβερά στα πρώτα ματς η "δικαίωση" έγινε σημαία στους "ειδικούς". Κανείς δεν έβλεπε ότι ο Σλούκας έχει δουλέψει ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ, ότι είναι ΑΛΛΟΣ παίκτης απο αυτόν που είχαμε δει στον Άρη, ότι πλέον παίζει άμυνα και κάνει αυτό που θέλει η ομάδα, αυτό που πονάει τον ίδιο, αυτό που πρέπει. Όπως και με τον Λάζαρο. Πολλοί που μάθανε την ομάδα τον Μάρτιο τον χλευάζουν ακόμα και τώρα. Όσοι όμως θυμούνται πόσο δύσκολα ήτανε στην αρχή όταν όλα τα πιτσιρίκια ακόμα ψάχνονταν, όταν ο Σπανούλης δεν είχε που να δώσει την μπάλα, πως ο Λάζος καθάρισε ΜΟ ΝΟ Σ ΤΟΥ τα κρισιμότατα ματς με Cantu και Caja Laboral στο ΣΕΦ, πως έκανε - τον λατρεμένο μας τώρα - Dorsey, απλή αναφορά στο φύλλο αγώνος με 5 φάουλ στα 3 λεπτά και κυρίως πως είχε ξεβρακώσει τον Akingbala με τη Νανσί. Αυτά δυστυχώς δεν θα τα βρείτε πλέον γραμμένα στις ανασκοπήσεις, κανείς δεν θα σας τα εξηγήσει ή αναφέρει. Αυτά πονάνε, τώρα όλοι μιλάνε για την δικαίωση απο τον μήνα που κάνανε την κωλοτούμπα. Όλα τα προηγούμενα έχουν σβήσει.

---------------  

Ο Ιανουάριος λοιπόν, φτάνει, εμείς εκεί πιστοί να λέμε In Duda we Trust, αρκεί να κρατήσουμε το ΣΕΦ, η εμπορική ΤΣΣΚΑ φέρνει για 1η φορά αρκετό κόσμο στο ΣΕΦ και η ομάδα κόντρα στις προβλέψεις παλεύει το ματς μέχρι το τέλος. Χάνει και έμελλε να είναι και η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ήττα της ομάδας στο ΣΕΦ. Ναι όχι μόνο της ομάδας μετά το Top16 ή της ομάδας με Dorsey&Law. ΟΛΗΣ της σεζόν. Ναι δεν ήμασταν καφενείο, περιοδεύων θίασος ή ότι άλλο νομίζει ο κόσμος ότι ήμασταν στην αρχή. Ήμασταν απλά μια νεανική, νέα και κυρίως αδούλευτη ομάδα.

Παρόλαυτα το κλίμα που επικρατεί και περνάει απο τους διαφόρους καλοθελητές δεν είναι πίστης για πρόκριση αλλά "πάλι καλά που δεν ξεφτυλίζεται".

Πάμε στην Τουρκία, πάλι ήττα, παρότι ο Σπανούλης συνεχίζει τις 30άρες, παρότι έχουμε Dorsey και Law, παρότι ο Σλούκας βάζει το σουτ της ζωής του, ο Jamon Gordon μας σκοτώνει και χάνουμε για 2 άστοχα σουτ και πάλι..Και τα άρθρα να συνεχίζουν για το τραίνο του 6άστερου και τον καταδικασμένο Ολυμπιακό. Εφές στο ΣΕΦ και νίκη δια χειρός Σπανούλη, με Σλούκα συνοδοιπόρο. Κάπου εδώ είναι που όλα θα αλλάξουν...

ΕΔΩ γίνεται το CLICK. Ο Ολυμπιακός κόντρα σε όλες τις προβλέψεις πάει στην Τουρκία και κερδίζει. Εμφατικά, ηρωικά, Ολυμπιακά και κυρίως σαν ομάδα. Κάπου εκεί αρχίζουν τα πρώτα "ωχ ρε μαλάκα λες αυτοί να περάσουν στο Top8 και να κρυβόμαστε μετά?". Αλλά και πάλι ντρέπονται να το πουν. Περνάνε πάλι το "αν πάει στο Top8 θα είναι μύθος". Ο Ολυμπιακός πάει αδιάφορος στην Ρωσία και χάνει με κάτω τα χέρια όπως όλες οι ομάδες που περάσανε απο εκεί φέτος και παίζει στο ΣΕΦ με την Γαλατάσαραι όλη την χρονιά στην Ευρώπη.

Το ΣΕΦ, ΔΕΝ γεμίζει αλλά όποιος κατηφόρισε εκείνη την βραδιά στο γήπεδο θα την θυμάται ως την 1η βραδιά της σεζόν που υπήρχε πίστη ΑΠΟ την εξέδρα ΣΤΗΝ ομάδα και όχι ΑΠΟ την ομάδα ΣΤΗΝ εξέδρα. Ο Ολυμπιακός με έναν μαγικό Σπανούλη με 20 πόντους και 8 ασίστ, τον Πρίντεζη να εμφανίζεται ως άξιος υπαρχηγός του σταθερά πλέον και το ΠΡΩΤΟ σοβαρό και καλό ματς του Acie Law περνάει στο Top8 σε ένα σενάριο βγαλμένο απο ταινία. Εναντίον της Σιένα, του δαίμονα του, του Πιανιτζιάνι, του Ζήση, του Μινούτσι.

---------------   

Bonus Track No3 :Κάπου εδώ τα Κάντε Κάτι έχουν αρχίσει να γίνονται Άντε Γειά στα πρωτοσέλιδα, κάπου εδώ οι ανθρωποφάγοι ρεπόρτερ δικοί μας και εχθροί έχουν αρχίσει να την φοβούνται την ομάδα, κάπου εδώ έχει αρχίσει το κυνήγι εξήγησης. Πως θα καλύψουμε τον κώλο μας, πως θα περάσουμε στον κόσμο ότι είχαμε δίκιο και τότε και τώρα και πάντα θα έχουμε ΕΜΕΙΣ δίκιο. Οι μεταγραφές Law και Dorsey γιγαντώνονται σε σημείο να νομίζουμε ότι πήραμε τον Rivers και τον Tarpley. Ο ανύπαρκτος Dorsey που ο ίδιος ο Ιβάνοβιτς και τα ρεπορτάζ τον παρουσίαζαν σαν μπαλωματάκι για κανά 10λεπτό να ρίξει καμιά μπουνιά και ο χωρίς σουτ, σακάτης, μέτριος Law που δεν έκανε την διαφορά ούτε στην Παρτίζαν, παρουσιάζονται σαν μάννα εξ ουρανού. Τι και αν ο Law είναι απο ανύπαρκτος έως κακός σε 5 απο τα 6 μάτς του Top16? Εκεί οι ειδήμονες να τον μεγαλώσουν, να τον εξυψώσουν και βρουν το σωσίβιο στο ναυάγιο τους. Τι και αν η σημαντικότερη αλλαγή είναι ότι μπήκε ο Ιανουάριος και η βελτίωση, η δουλειά, το πρόγραμμα σε Πρίντεζη, Παπανικολάου, Σλούκα, Μάντζαρη, Χάινς, Άντιτς κτλ όπως είχε πει ο Ντούντα φαίνεται. Εκεί όλοι να ρίξουν το βάρος στους 2 Αμερικανούς που είχανε ΤΡΟΜΕΡΗ συμβολή στην όλη σεζόν αλλά ειδικά ο Law δεν έκανε ΤΙ ΠΟ ΤΑ για να φτάσουμε στο Top8.

Ο τρόπος που έχει εκπαραθυρώσει Σλούκα στην αρχή, Κέσελ στην μέση και Γκετσεβίτσιους λίγο πριν το τέλος της σεζόν και πως τους βάζει πίσω στην ομάδα, αλλαγμένους τόσο ώστε να μετράνε για μεταγραφές δεν χρειάζεται καν να το αναλύσω. Φτάνει να μπείτε στο redhoops στα τόπικ των παικτών να δείτε τι έλεγε ο κόσμος ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ για τον καθένα. Αλλά όχι οι δημοσιογράφοι πιάσανε την πετονιά απο εκεί που βολεύει. Σλούκας, Law, Dorsey και τα άλλα τα ξεχνάμε. ΚΟ ΚΟ ΚΟ.

---------------   

Κάπου εδώ και εσείς που διαβάζετε και όλοι μας τα ξέρετε...Τα πολλά λόγια που προηγήθηκαν δεν χρειάζονται πλέον.

 Τελικός Κυπέλλου, Top8, F4, Τελικοί Α1, Πρωταθλητής Ευρώπης και Ελλάδος, για 1 σούτ, για 1 απουσία του Law απο το Κύπελλο, Triple Crown.

"και αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε"

ΑΚΟΥΣ???

Ναι....

Ότι σου είπε ο Γιώργος.

Γιατί ρε κουμπάρε..

----------------------

Προφανώς θέλετε να συνεχίσω...Δεν χρειάζεται όπως σας είπα να σας πω πολλά για το μετά. Νομίζω πως τα έχετε διαβάσει και αλλού, οι τελευταίοι μήνες έχουν υπεραναλυθεί, έχουν υπεραπλουστευτεί, έχουν τουμπάρει όλα τα δεδομένα. Εγώ σας τα έδωσα σε εικόνες όσο περισσότερο μπορούσα μια με την Σιένα, μια με την Ευρωπαικό, μια με το βίντεο στην κορυφή του κειμένου για το πρωτάθλημα. Πάντα με τον Banou συνοδοιπόρο.

Τώρα θα πούμε μερικά πράγματα που πρέπει να τα πούμε. Όχι για την πορεία...Αλλά για πολλά άλλα.

1. Κεφάλαιο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ο άνθρωπος που πήρε πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό στο μπάσκετ, ο άνθρωπος που γκρέμισε Άρη και Παναθηναικό. Ναι αυτός ο λίγος. Μέχρι να γίνει αυτό το μαγικό δίμηνο ήτανε υπο απίστευτη αμφισβήτηση. Ποτέ ξανά δεν έχει ακούσει τόσα πολλά ένας προπονητής που έχει την ιστορία του, το παλμαρέ του, τις επιτυχίες του. Μέχρι και για σύνταξη τον βγάλανε ότι είναι. Πλέον το τροπάριο λέει ότι εντάξει είχε ρόστερ με βάθος, όλοι δίνανε κάτι μέχρι και Stormtroopers βαφτίστηκαν οι μέχρι πρότινος μετριάτζες, απο το πανέρι, ρολίστες. Όλα τα είδαμε γραμμένα, μέχρι και ο ότι ο καημένος ο Ζοτς δεν είχε λύσεις απο τον πάγκο ενώ ο Ντούντα είχε τα χέρια του λυμένα. Που έχετε δει να γράφουν ότι επι Ίβκοβιτς βελτιώθηκαν όσοι παίκτες δεν βελτιώθηκαν ΣΥΝΟΛΙΚΑ την προηγούμενη 10ετία.
   
   Πάρτε χαρτί και μολύβι. Ο Μαυροκεφαλίδης απο έξω δεξιά στον πάγκο, πέρσι έγινε ο πιο ποιοτικός ψηλός μας. Ο Τζαμόν Γκόρντον απο 80.000 στο Μαρούσι πήρε 700.000 χιλ. ευρώ και έφτασε φέτος να κάνει σεζόν για MVP με την Γαλατά, οι Ερτσέγκ και Χαλπερίν ξαναβρήκαν σουτ μέχρι και που πρωταγωνίστησαν σε διπλό στο ΟΑΚΑ και φυσικά απέτυχε σε αυτούς που ΔΕΝ ΘΕΛΑΝΕ να δουλέψουν δυστυχώς. Μπουρούσης, Παπαλουκάς, Τεόντοσιτς και λοιποί. Φέτος όμως έκανε το απίστευτο. Τι να σας λέω τα είδατε μόνοι σας...Αυτό που έκανε φέτος το έχει κάνει ΜΟΝΟ ο Ντούσαν Μπάγεβιτς το 1997 με τους Τζόρτζεβιτς, Γεωργάτο, Μαυρογενίδη, Γιαννακόπουλο και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Φτάσαμε στο σημείο ο Συρίγος στην μετάδοση του F4 να μην ξέρει ότι υπάρχει ανοιχτό μικρόφωνο ακούγεται να λέει "με τον Μάντζαρη και Σλούκα και τον Πρίντεζη ρε μαλάκα"
   
   Θέλετε να θυμηθείτε τι έγινε πέρσυ με το φαινόμενο Καλάθης? Να θυμηθείτε τι έγινε και πως εμφανίστηκε ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα? Θυμάστε. Ε πείτε μου εσείς τι είπανε για τον φετινό αποκλεισμό της Μπαρτσελόνα. Πείτε μου εσείς τι είπανε για το ανεξήγητο της αναγέννησης Πρίντεζη, το φαινόμενο Παπανικολάου, για το μυθικό Μάντζαρη και για όλα αυτά. ΟΧΙ τώρα στο πανηγύρι αλλά κατά την διάρκεια. Τίποτα, τζίφος. Πουθενά.
   
   Τέλος, όταν ο Ντούντα έλεγε πέρσι ότι θα πάει με Παπανικολάου, Κέσελ στο 3 όπως τότε στην ΤΣΣΚΑ με Χριάπα, Μόνια, γελάγανε...2 χρόνια πίσω τα είχε πει. Τώρα εδώ και 2 μήνες έχει βγεί Amber Alert για τους : Mosh, Mickael, Eidson, Khryapa, Kirilenko, Sato, Περπέρογλου. Ο Παπανικολάου απο μπετατζής βαφτίζεται μέχρι και Νέος Κούκοτς (εδώ γελάμε) και ο τρελοΜάρκο καρφώνει, βάζει καλάθια και φάουλ στα μούτρα τους, παίζει άμυνες σαν σκυλί του πολέμου. 1 ρίσκο, 2 παίκτες, καμία αναφορά, καμία επιβράβευση. ΜΟΥΓΚΑ.


2. Κεφάλαιο Δημοσιογράφοι. Οι ίδιοι που φέτος μας τρέλαναν όπως προανέφερα, οι ίδιοι που πριν 2 μήνες λέγανε ο 6άστερος δεν σταματούσε πουθενά, ότι είναι η μοναδική ομάδα που μπορεί να κερδίσει την ΤΣΣΚΑ, ότι έλειπε ο Διαμαντίδης με την ΤΣΣΚΑ και τα ξαναλέμε στο F4, ότι μόνο αυτός μπορεί να σπάσει το ΣΕΦ, ότι είναι φαβορί και όλα τα ωραία αμέσως μετά τούμπα και τι τούμπα...ΚΩΛΟ-ΤΟΥΜΠΑ.
   
   Ο φετινός Παναθηναικός βαφτίζεται εν μια νυκτί "ο χειρότερος ever" o Ολυμπιακός γίνεται ξαφνικά Λερναία Ύδρα, όλοι οι παίκτες αποθεώνονται, ο βάζελος εμφανίζεται αουτσάιντερ και φτάνουν στο χείριστο για μένα, στο πιο ποταπό τους σημείο να φτύνουν εκεί που γλύφανε μπας και πάρουν κανά ξεροκόμματο απο την εδώ πλευρά. Διαβάζουμε για νεκρό σώμα του ΠΑΟ, διαβάζουμε για κάτι κουρασμένα παλικάρια, διαβάζουμε και τι δεν διαβάζουμε. Όλα αυτά για τους ίδιους που τόσα χρόνια τους αποθέωναν, τον νέο Γκάλη και τα άλλα παιδιά. Ούτε την τσίπα να τους στηρίξουν στο πέσιμο δεν είχανε. ΟΛΟΥΣ...Τι είπα???
   
   Όλους??? ΑΜ ΔΕ. Το τοτέμ, ο θεός, ο αξεπέραστος, ο ανυπέρβλητος Ζοτς, ανέπαφος. Για όλα φταίει ο κακός ο Σάτο, ο στάσιμος ο Καλάθης και η ημερομηνία γέννησης των παικτών. Όχι δεν επέλεξε ο Ζοτς τον Κυρίτση αντί του Μάντζαρη, τον Σμίθ αντί του Άντιτς, τον Λόγκαν αντί του Λο. ΟΧΙ. Ο Ζοτς τα κάνει καλά μόνο όταν εκπαραθυρώνει Ντέλκ και παίρνει Ευρωλίγκα. Όταν εκπαραθυρώνει 600.000 χιλ. ευρώ του Λόγκαν και την κυπελλάρα του, μούγκα. Το καλύτερο βέβαια???
   
   Η εξήγηση των κονδυλοφόρων είναι πως ο φετινός Ολυμπιακός κερδίζει όχι γιατί ο Ντούντα έκανε μαγικά, όχι γιατί είναι ομαδάρα με τα όλα της και ξεβράκωσε ΚΑΘΕ αντίπαλο σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά απλά με και απλοϊκά επειδή έχει "ενέργεια". Μάθαμε την ενέργεια πλέον, αυτό έγινε το αποκούμπι των ειδικών και όλα τα άλλα τα ξεχνάμε. Τα συστήματα του Ζοτς που πήγανε περίπατο, την εξαφάνιση παικτών και τα όλα. Με την Μάλαγα ο Ζοτς αποθεωνόταν. Είδατε πουθενά αποθέωση για τον Ντούντα και το σύστημα στην τελευταία επίθεση με την ΤΣΣΚΑ? ΜΠΑΑΑ. Ενέργεια λοιπόν. Όταν πήγαινε η κάθε ομάδα στο Καμπ Νου και έβρεχε 5άρες όλοι λέγανε για το Playstation. Όχι το turbo σκέτο...Όλα τα κουμπάκια στο χειριστήριο. Βέβαια εκεί δεν πόναγε, τώρα πονάει. Όταν έβγαζαν το λάσο να πιάσουν τον Μέσσι και τα άλλα παιδιά ήτανε το playstation. Τώρα απλά μας λένε ότι αν ήμασταν κουρασμένοι σε ένα ματς θα χάναμε και απο τα Σούρμενα. Τα ίδια παντελάκη, τα ίδια παντελή μου. ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΘΗΚΑΜΕ και το πλάνο ήτανε για μια σεζόν και όχι για 5 μήνες. Βέβαια ειδήμονες της κακιάς ώρας αυτό δεν το έκανε ο Ντούντα και ο Ζοτς...Έτυχε...Ξέρετε εσείς!
3. Νοοτροπία και αλλαγή κλίματος και σκέψης. Έχω να πω 2 πράγματα εδώ. Δεν θα το κουράσω. 1ον τα λόγια τους Σπανούλη 5 λεπτά μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. "Τα καταφέραμε αλλά δεν γύρισε κανένα σκηνικό. Το σκηνικό γυρνάει στου τελικούς της Α1". 5 λεπτά μετρημένα...5!!! 2ον και χωρίς ονόματα, ένας μάνατζερ έξω απο τα αποδυτήρια που αντί να χαίρεται έλεγε τον πόνο του ότι "όλη την δόξα την δίνουν στον Ντούντα και όχι στους παικτες μας".  Αυτά τα δύο είναι η σύγκρουση, η μάχη, ο πόλεμος που έγινε απο την ημέρα έλευσης του Ίβκοβιτς στον Πειραιά. Κόντρα σε ριζωμένες πεποιθήσεις, λειτουργίες, απόψεις, νοοτροπίες και κυρίως τακτικές ετών. 15 ετών. Το ποιός κέρδισε στο τέλος το ξέρετε όλοι...
   
   

   

   Εγώ Μπρέ!!!

4. Εδώ γελάμε λίγο...Λίγο ρε παιδί μου :
   
   «Δικέ μου, πες μου ότι διαβάζω λάθος το σκορ... Δεν μπορώ να πιστέψω πως τα φιλαράκια μου είναι πίσω με 20 πόντους στο Σ.Ε.Φ. στο ημίχρονο». Τάδε έφη Drew Nicholas. Ναι αυτός ντε που πέταγε εδώ και πήγε στο Μιλάνο και έφυγε με κλωτσές γιατί κατα δήλωση του Σκαριόλο "Είχε τεράστιο πρόβλημα φυσικής κατάστασης". Τι ήτανε βρε Σέρτζιο??? Συνταξιούχο πήρες και είχε τέτοιο πρόβλημα? Πως εξηγείται αθλητής με φουλ σεζόν στον Πρωταθλητή Ευρώπης να έχει τέτοιο θέμα με την φυσική του κατάσταση και έκτοτε να είναι για παραθερισμό στην Αμερική. Τι έγινε? Προετοιμασία μάλλον, κακή ε??? Την ΣΟΥΠΕΡΜΑΝΤΟΛΙΝΗ μας. Όχι όμως αυτή που νομίζετε βαζελάκια, που τώρα σας φαίνεται παράξενο 20χρονά παιδάκια να καλπάζουν τα χαροκαμμένα παλικάρια σας. Όχι...Αυτήν την Σουπερμαντολίνη που την έπαιρνε κάθε Φεβρουάριο ο Μπατίστ. Τότε που γένναγε η γυναίκα του κάθε χρόνο ή καμία φορά έσκαγε μια θλάση...Ξέρετε εσείς. Κύριε Χάντζο την θλάση μου!
5. Πάλι σε κανονική ροή προγράμματος, κάτι για τους δικούς μας δημοσιογράφους. Αυτούς που είχε νεύρα ο Ιμπαγάσα (κύριε Πίκουλα) και μετά μου γράφανε κάθε μέρα πρωτοσέλιδα, αυτούς που  μικρύναμε και μετά γράφτηκε ιστορία, αυτούς που τώρα γράφουνε τόμους για το μυθικό αυτό επίτευγμα! Είναι ρε γαμώτο κρίμα...Τίποτα παραπάνω απο ΚΡΙΜΑ να νομίζετε πως δεν θυμόμαστε, πως δεν ξέρουμε, πως δεν μάθαμε τόσο καιρό. ΚΡΙΜΑ.
6. Αγαπημένα μου κοράκια, μην νομίζετε ότι γλυτώσατε. Νομίζετε ότι ξεπλύνατε? Νομίζετε πως κοιμόμαστε και δεν βλέπουμε ότι το σύστημα ζει και βασιλεύει??? Νομίζετε πως επειδή κερδίσαμε δεν θυμόμαστε τι ζήσαμε και ΠΑΛΙ? Νομίζετε πως δεν έχουν γνώση οι φύλακες και δεν ξέρουμε καλά τι πήγατε να κάνετε στην 4η περίοδο του 5ου τελικού??? 5 ομαδικά φάουλ σε 1.5 αγωνιστικό λεπτό, 5 φάουλ στον Χάινς, σκορ ΜΟΝΟ απο βολές (7 συνολικά πόντοι) στα βαζέλια μέχρι τα πρώτα 5.5 λεπτά της 4ης περιόδου. Πραξικόπημα πήγε να γίνει άλλη μια φορά. Μόνο που αυτήν την φορά η μπίλια έκατσε στο κόκκινο. Αλλά αν νομίζετε πως εμείς θα κοιμηθούμε ΕΛΠΙΖΩ να κοιμάστε εσείς. Γιατί ΤΩΡΑ είναι που πρέπει οι Αγγελόπουλοι να βγούνε πιο δυναμικά και πιο αποφασιστικά απο ποτέ...Φέτος, τώρα που αγωνιστικά του τελειώσαμε. ΑΠΑΙΤΗΣΗ αλλαγής προεδρίων σε ΕΟΚ, ΕΣΑΚΕ, ΚΕΔ, καληνύχτα στα σιχάματα, καληνύχτα στις βδέλλες, καληνύχτα στους βρυκόλακες!!!
7. Νο.7 και τελευταίο αυτοί που είπα μόλις. Οι Αγγελόπουλοι. Λάθη κάνανε...Πολλά! Αποχωρήσανε, βγήκαμε μέχρι και σε διαδήλωση για αυτούς, δεν είπανε κουβέντα. Μείνανε σιωπηλά προς τα εμάς ΑΛΛΑ φέτος αλλάξανε ΚΑΙ αυτοί μαζί με όλα...Εμάς και την ομάδα. Επιτέλους δεν αφήσανε τίποτα να πέσει κάτω, επιτέλους δεν σταματήσανε πουθενά, επιτέλους καταλάβανε ότι με τον φούστη δεν πιάνεις φιλία. Αλλά μόνο απέναντι. ΜΟΝΟ στην κόντρα. Η φετινή χρονιά ήτανε σχολείο για όλους αλλά για αυτούς ήτανε και σχολείο και δικαίωση και τιμωρία και χαρά και τα πάντα όλα ΜΑΖΙ!!! Μάθανε σε 12 μήνες και ζήσανε σε 12 μήνες και δικαιωθήκανε σε 12 μήνες για όλα όσα τραβήξανε τα πρώτα 6-7 χρόνια στο λιμάνι. 7 χρόνια φαγούρας για να γίνουν Obelix! Κατευθείαν στην χύτρα με τον ζωμό! ΟΛΟ ΜΑΖΙ το ήπιανε το νέκταρ!!!
   
   
   
   

Ελπίζω και αυτό το βίντεο που το ανέλαβε ο BANOU να σας ικανοποίησε, ελπίζω και αυτό το blog να σας ικανοποίησε. Ήταν μόνο η αρχή, δεν είπαμε ούτε τα μισά απο όσα πρέπει να πούμε και να ακουστούν. ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ!!!

Και επειδή η χρονιά του 1997 είχε δικό της Ελληνικό τραγουδι :

εγώ λέω ότι θέλω ΑΥΤΟ να συνδεθεί με την φετινή...ΑΧ ΝΑ ΜΗΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΠΟΤΕ!!!